... بچه که بودم
یکی اومده بود و یکریز از ماجرای آتش گرفتن شب پیش کاه های "سنگ پل" تعریف میکرد!
آخر هر جمله ش هم با آب و تاب می گفت: " ... نمیدونی چه خبری بود ...!"...
خیلی از گزارشهاش هم غلط بود . آخر ، هیشکی به اندازه ی من از اصل ماجرا خبر نداشت !!
چون کاه ها رو خودم آتیش زده بودم!!
... ما رعیت، برای بزرگامون دعا می کنیم. بدبختی اینه که پیشینه ی تاریخی بزرگامون بیشتر به دعاگویان میخوره تا ما . پس، خدا کنه که خودشونم یه وقتایی واسه خودشون دعا کنن!
نقش ریش سفیدها در پایان دادن به دعواهای عصر قومی-قبیله ای . هنوزم که هنوز است برخی قومیت ها به این ویژگی فرهنگی ارج می نهند و بالای تصمیم ریش سفیدها حرفی نمی زنند.
یا
تا چندی قبل ، اختیار شوهردادن دختران - کاملا و عمدتا - با پدر و پدربزرگ و ... بود.دختران در پرده ، برده و برده می شدند و این پردگی را به صورت تربیت، به نسلهای بعد انتقال می دادند. البته اگر الان چنین چیزی را روز به روز کمرنگ تر می بینید، نشان این است که انقلاب عظیمی در فرهنگ عمومی در حال رخ دادن است . بهتر است بگوییم؛ رخ داده است!
- آدم نادان چه می کند؟
- جستجو!
مثل آهویی تشنه که دشت ها و دامنه ها را می دود .
( - و اگر ندود!؟؟
- آدم نیست . چیز دیگری ست! )
- سیراب می شود؟
- هرگز!
تشنه تر می شود . آگاه تر می شود بر ناآگاهی های خویش.
- سپس چه می کند؟
- بیشتر می دود!
- خسته نمی شود؟
دویدن و بدون خستگی؟ ... اما شوق رسیدن به چشمه ای دیگر ، شادابش نگه می دارد.
- این همه ، چه فایده ای برای او دارد؟
- دویدن !!!
تک بیتی داشتم در همین وب به آدرس : http://shhr.blogfa.com/post/210
و چنین نوشته بودم:
در سکوتی که گمان نیست به رازی برسی
در خودم چنگ زدم تا تو به سازی برسی !
خیلی دوست داشتم ادامه اش بدهم اما چند سالی است که در همان "سکوت" مانده ام .
دوستی از دوستان عهد دقیانوس من تا کنون ، که اتفاقا "یار غار" _ غار کف و کهف با هم _ بود و امروز دور از هم ، نه اینکه خواسته باشد شاعری کند ( که اصلا او را نیازی به شعر نیست که شعر ، از اهدافش برانگیزاندن حس و عاطفه ی آدمی ست به سمت شعور و آگاهی و ایجاد تعادل آدمی در کوران و کوره ی زندگی و نزدیک شدن به فضای روشن منطق سازنده فردی و اجتماعی .
او میخواست با توجه به شناختی که از من دارد ، به زبان خود من _ که شعر است _ به من بفهماند و مرا به جهان حقیقی خودم نزدیک و نزدیکتر و امیدوارتر کند و الا ) او تا امروز حاجتی به درگاه خداوندگار شعر ندارد.حضرتشان، متاسفانه تا حدودی متوجه فضای روحی من است. "متاسفانه" از این جهت که مایل نبوده ام و نیستم کسی به اندازه ی ذره ای به "جنون" خودخواسته ام نزدیک شود یا متوجه آن گردد. علی ای حال ، گاه در میان اطرافیان ، زیرکانی اینچنین نیز پیدا میشوند هر چند "جنون" اگر جنون باشد، راه خودش را پیدا خواهد کرد.
گرچه طوفان بلا زورق حست بکشست
وقت آن است که تو، باز به دریا برسی
سعدی و حافظ و شهریار همه تنها بودند
بهتر آن است که تو هم تنهای تنها برسی
شعر عیسای تو مهر بود برای یاران
دم باز کن که تا باز به مسیحا برسی
یوسف ذوق تو گم شد در چاه ستم
صبر ایوب بگیر تا به زلیخا برسی
بلبل خوش غزل دوست درانبار*بودی
چه جفایت شده ای دوست! بدین جا برسی؟
قلم عشق بگیر و بال احساس بگشا
تو همانی که باید به ثریا برسی
انبار= مرکز تربیت معلم انبار علوم
از طرف
ع . ع
یکی از دوستان عهد انبارالوم
وقتی به زنی می گویی :
"دکمه های پیراهنت را ببند" ،
ساده ترین معنای این حرف این است که شما
به ورای دکمه های او چشم داشته ای
و این خود تجاوزی از سر حقارت و حماقت است .
آن که بخار دارد ، سر و صدا ندارد .
سرد روزها ، من همیشه از دو راه متوجه میشوم که سماورم به جوش آمده .
یکی از بخار روی شیشه ی پنجره می فهمم که سماوری که روی اجاق گذاشته ام به جوش آمده . با اینکه بین سماور و شیشه فاصله ایست اما اثرش را با بخاری که از خود متصاعد می کند ، روی شیشه می گذارد .
دوم ، وقتی می بینم که سماورم ساکت است ، معلومم میشود که جوش آمده .
این حالت مرا به این نتیجه رسانده که آدم ها هم شبیه همین سماورند ؛
وقتی به حالت "رسیدن " و "پختگی" که می رسند با بخارشان در هر حالت اثرشان را میگذارند و هیچ ادعا و سر و صدایی هم ندارند .
آشناشوم.آشنايي يابم.آشنايي كنم.آشنايي دهم.
