pastoo        پستو

ادامه ي سفر نوروزي ما ... تالش / ششم عيد
داشتم الان با خودم فكر مي كردم كه چه لزومي داره همينجوري پشت سر هم عكس هاي سفر رو مي گذارم . همه ي هوش و حواسم به جاهايي ست كه نمي دانم و نمي فهمم اما دستم مشغول بارگذاري اين عكس هاست . حتما چيزي در اين عكس هاست كه منو دنبال خودش مي كشونه . آره ، كم كم دارم متوجه ميشم . يه چيز مشتركي توي همه ي اين عكس هاست . دارم يواش يواش يه چيزهايي مي فهمم . مي فهمم كه آسمان دل من هم مثل آسماني كه توي اين عكس هاست ، بدجوري ابري و تيره و گرفته است . بدجوري غروب است . بدجوري خاكستري ست. البته در زير اين آسمان خاكستري زندگي جريان داره . زير آسمون دل من هم . من هم دارم از همين جريان با شما صحبت مي كنم . سفر ، هميشه خيلي از حرف هاش رو مستقيم به آدم نمي زنه . خيلي بايد كلنجار بري با خودت و خودت و خودت تا چيزي شاااااايد دست گيرت بشه ...
هميشه ، همون چيزايي كه بايد به خوبي دانسته بشه ،

 به خوبي از نظرها پنهون مي مونه . ... پيش خودمون بمونه !!!