یکی توئیت میکند در توئیتر بر ضد توئیتر !! 
مثل کسی که میخواست علیه خاکشیر فریاد کشد ، دید گلویش گرفته است. فرمود چند لیوان خاکشیر برایم بیاورید!
بسیار شنیده ایم از اینکه "رطب خورده چون منع رطب کند؟!
و یا :
... یکی بر سر شاخ، بن می‌برید
خداوند بستان نگه کرد و دید
بگفتا گر این مرد بد می‌کند
نه با من که با نفس خود می‌کند ...
سعدی


"" عقل ناقص من می گوید ؛ در همین شرایط کرونایی تدریس مجازی ، آیا بهتر نبود به جای هزینه ی آنچنانی برای ایجاد شبکه ای که سالهای سال طول می کشد تا شاید مناسب تبادل درس و نظر بین استاد و شاگرد شود ، یکی از همین شبکه های موجود را در دسترس قرار می دادند تا روند آموزش تسهیل گردد؟ شبکه های داخلی که یک شبه و به ضرورت ایجاد می شوند،معلوم است که نتایج خوبی حداقل در کوتاه مدت به بار نمی آورند. گرفتاری بزرگ ما این است : تصمیمهای خلق الساعه برای عملیاتی شدن افکار خلق الساعه !!
مثلا در دوره ای ، یک شبه ، خودروهایی که برای سوخت بنزین ساخته شده اند ، گازسوز می شوند .   یک شبه ، قیمت یکی از مهم ترین ارقام مصرفی جامعه که نقش زیادی در گردش چرخ زندگیشان دارد، سه برابر می شود.
یک شبه ، شبکه ی آموزش مجازی ایجاد می شود تا محبوسان کرونای برآمده از ووهان ، از آن استفاده کنند در حالیکه شبکه های ساده تر و روانتر در دسترس بودند  ...
ما که می خواهیم جدا از ساز و کار جهانی ، ساز و کار ویژه ی خودمان را داشته باشیم به طوریکه تغییر سیاستهای مالی و اقتصادی دیگران نتواند روند روزمره ی زندگی ما را مختل کند ، چرا از پایه این آمادگی را در جامعه و برنامه های مدیریتیمان پیاده نمی کنیم و می گذاریم که وقتی "طرف" بر گلویمان نشست ،،، آن وقت، تازه به فکر فرو افتیم که چه کنیم؛ "افکار خلق الساعه"!!
اصلا نمی فهمم چطور می شود که فریاد واسیلا(وای سیل داره میاد)!! کشید اما زمینه ی مقابله با سیل را فراهم نکرد و نشست و نشست تا زمانیکه سیل بر هستی ما بنشیند!
یک جای کار می لنگد! یا سیلابی در کار نیست یا ما توان و خواست مقاومت و مبارزه ی همه جانبه در برابرش را نداریم. اگر سیلاب حقیقت دارد و توان و خواست هم واقعی ست ، پس این درهم ریختگی و پریشانی از کجاست؟
اگر با زور و تحکم به من می گویید:نه! هیچ آشفتگی ای در کار نیست و این آشفتگی ذهنی شماست! در جواب می گویم: معذرت میخواهم . حق با شماست!!""