به تبلیغات و شعارهای انتخاباتی هر 7 کاندیدای ریاست جمهوری که نگاه میکنم،می بینم چه خوشبختم و چه آینده ی درخشانی دارم!! ... با خودم می گویم؛ ای کاش صاحب هفت مملکت بودم و هر کدام اینان را شاه یکی از ممالکم می کردم.
همه چیز به خوبی پیش می رود جز یک چیز ! :::
آن هم این است که وعده های شیرین تر و عسل تر پیشینیان می آید جلوی چشم و گوش آدم!  و سرانجامی که یافتیم و اتفاقا همه ی کاندیداها می خواهند ( و وعده می دهند) که ما را از منجلاب امروز نجات دهند! ... حتی رییس دخل همین دولت، می گوید: من مخالف وضع (مدیریت) موجود ام!! ...
... فراموشی، نعمت بزرگی ست! ... خدا کند آن وعده های عسلتر گذشتگان را بتوانم فراموش کنم!!